Dać świadectwo prawdzie

           Czasami ze zwykłej rozmowy, z zainteresowania drugą osobą mogą wyniknąć zaskakujące, ciekawe rzeczy. I tak w tym roku, dzięki rozmowom właśnie, zrodził się projekt Wszyscy jesteśmy uchodźcami, a  także pomysł cyklu lekcji bibliotecznych pod tytułem: Dać świadectwo prawdzie.

         Czy o przeszłości,  naszej wspólnej historii  może mówić tylko nauczyciel historii? Oczywiście, że nie. I tak pani Anita Weber – Weller,  która interesuje się tematem Holokaustu, podzieliła się swoją wiedzą z maturzystami w czasie spotkania w SCI. Na tej nietypowej lekcji uczniom zostało postawione pytanie: Czy można zrozumieć Holokaust?

Pani A. Weber – Weller:    Podczas lekcji „Zrozumieć Holokaust” postawione zostało pytanie, czy te tragedie w ogóle można zrozumieć. Zebrane i połączone ze sobą w ciąg – przyczynowo – skutkowy fakty, z jednej strony pokazały, ze Holokaust był efektem konkretnych procesów społecznych i politycznych. Z drugiej zaś – jego przebieg, zaangażowanie administracyjnej i biurokratycznej machiny państwowej, logistyka, transport i nowoczesne na tamte czasy rozwiązania techniczne pokazują trudny do uwierzenia obraz przemysłowej technologii, jaka może zrealizować człowiek.

Lekcja została zamknięta jednym z cytatów z rozmów, jakie z odwiedzającymi miejsce Pamięci Auschwitz – Birkenau przeprowadził Mikołaj Grynberg w ramach swojego projektu ”Auschwitz, co ja tu robię?”

    W czasie drugiej godziny naszego spotkania uczniowie sięgnęli po teksty kultury. Literatura, malarstwo, fotografia to zbiór różnorodnych obrazów Zagłady. Wśród nich znaleźć można też interesujące, ale przede wszystkim wstrząsające świadectwa okrucieństwa. Próba postawienia się na miejscu bohaterów, możliwość zadawania im pytań, a także odczytania ich emocji może być ciekawym doświadczeniem. Dodatkowym plusem jest możliwość podzielenia się swoimi wrażeniami, refleksjami w chwili lektury lub tuż po niej, niejako "na gorąco".

Zadaniem uczniów było miedzy innymi odczytanie symbolicznego znaczenia Umschlagplatzu.

     W czasie rozmowy okazało się, ze temat nie dotyczy tylko przeszłości, ale jest jak najbardziej aktualny. Pytanie: Czy należy uczyć/rozmawiać o Holokauście? jest pytaniem do nas wszystkich.

Tak było i...jest

Dni, których nie znamy

          Marek Grechuta, zawsze poważny, a według niektórych nawet smutny. Człowiek o zamyślonej i skupionej twarzy, który przez życie przechodzi z ogromnym ładunkiem emocji i refleksji. Pamiętamy go jako twórcę i wykonawcę takich przebojów jak: Korowód, Serce, Niepewność, Świecie nasz, czy Dni, których nie znamy. Chociaż słowo przebój nie do końca tu pasuje… To bardziej niemal pokoleniowe hymny - utwory, które oparły się czasowi i których nie trzeba, jak sam śpiewał, ocalić od zapomnienia.

         Utworem Dni, których nie znamy Karolina i Cristina rozpoczęły Recital piosenek Marka Grechuty. Spotkaliśmy się w klimatycznych podziemiach oławskiego ratusza, by w 10. rocznicę śmierci uczcić pamięć wybitnego artysty. Młodzież i nauczyciele zaprezentowali najbardziej znane utwory poety i pieśniarza. Wykonali zarówno piosenki, jak i utwory poetyckie. Dzięki uprzejmości pani Janiny Kordys – dyrektor Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Oławie i wsparciu pani Marty Możejko – kierownika Izby Muzealnej Ziemi Oławskiej mogliśmy już kolejny raz zebrać się w miejscu, które swoim klimatem sprzyja spotkaniom z poezją. 
       Recital cieszył się dużym zainteresowaniem oławian, licznie przybyłych do ratusza. Chcielibyśmy, by to pierwsze spotkanie z poezją zapoczątkowało nową tradycję i na stałe wpisało się w kalendarz oławskich imprez kulturalnych. Już dzisiaj zapraszamy na następny recital jesienią przyszłego roku.

Narodowe czytanie 2016